Home is where the belly is

Door: Hanneke Verhulst

Alchemie - Mij fascineert het: te midden van drillerig orgaanvlees in de buik van je moeder, ging er een lichtje aan: jij. Dat lichtje, van bewustzijn en oorspronkelijke eigenheid, kan je nu terugvinden in waar jij zelf op je vleselijks bent: je buik. De buik is voor mij de plek waar, als een soort alchemie, het onstoffelijke zich elk moment omzet in het unieke stoffelijke. Via je buik kan je contact leggen met de oorspronkelijke en allereigenste sferen van je wezen. Hier welt je 1.0 versie steeds in je op.
Lees verder

Blog: ‘Het briefje van Koeman’ voor de aanvoerder

Door: Erik Burema

Onder de indruk als ik ben bij de geboorte van mijn derde kleinkind, wil er iets gezegd worden over 'optimizing force'
Lees verder

Zesluik – ‘leven met Losse Handen’ in tijden van opdrogende bestaansgronden – DEEL 6: De Liefdesaffaire

Door: Hanneke Verhulst

Eerst een lijst van de zelfverzonnen metaforen en woorden, die tot de revu gepasseerd zijn. met hun verklaringen: - De derde weg: Hoe te zijn, wanneer je je bedreigd voelt in je voortbestaan?  Wanneer de weg van ontkenning of illusoire redding het niet voor je is, maar de weg van continue verontrusting ook niet. De derde weg kiest voor intimiteit. De kans: In het toelaten van de mogelijkheid dat we misschien geen toekomst (als vanouds) voor ons hebben liggen, laat je je blik opeisen door de eindigheid. Die dwingt na te denken over wat wezenlijk is voor je. De kans is: te kiezen voor leven  in je volle betekenis. Coming out van een gevallen engel: Weer durven te weten dat je...
Lees verder

Zesluik – ‘leven met losse handen in tijden van opdrogende bestaansgronden’ – DEEL 5: ‘Het Gewetene’

Door: Hanneke Verhulst

Artikel

Objectiviteit bestaat niet. 
Ik schreef in deel 4 dat mijn ‘weten’ volstrekt subjectief is, en mijn vertrouwen dus ook. Objectieve kennis kan misschien bestaan, alhoewel het kwantummechanica-onderzoek bezig is ook dat houvast onderuit te halen, als ik het goed begrepen heb. De illusie dat onze waarneming een betrouwbaar beeld geeft van de ons omringende realiteit, is ons al veel eerder uit handen geslagen: We weten inmiddels dat ons brein zeeft en ervaringen van duiding voorziet, associërend op eerdere ervaringen. Alleen een kleine selectie van de werkelijkheid dringt na filtering van onze hersenen, nog tot ons door.
Dat is ook nodig om ons, niet al te overweldigd, een praktische weg te kunnen banen door het bestaan...
Lees verder

Zesluik – ‘leven met losse handen in tijden van opdrogende bestaansgronden’ – DEEL 4: Schering en inslag van God

Door: Hanneke Verhulst

Artikel

Het enge huisje Ik heb lange tijd bijzonder slecht in mijn lichaam gezeten. Ik voelde mij eruit gekatapulteerd, kon niet of nauwelijks ‘zakken’. ‘In mij is geen plek om te rusten’, schreef ik eens in mijn dagboek. In mijn pogingen toch in te dalen, dacht ik dat ik dan wel vreselijke dingen zou tegenkomen in mij...
Lees verder

Zesluik – ‘leven met losse handen in tijden van opdrogende bestaansgronden’ – DEEL 3: De coming- out van een gevallen engel

Door: Hanneke Verhulst

Artikel

Juist in het trouwe wentelen van de aarde om de zon, -precies op zo’n afstand dat we niet verijzen of  verbranden, nog extra beschermd door een levenslievende atmosfeer, zit een onvoorwaardelijk en gul dragen. Je zou er ook een oneindig geduld en gracieuze genade voor het menselijk ge-stoethaspel in kunnen zien.
Zoals de vriendelijke namiddag altijd weer...
Lees verder

Zesluik – ‘leven met losse handen in tijden van opdrogende bestaansgronden’ – DEEL 2: De Kans

Door: Hanneke Verhulst

Artikel

Zekerheid? Te merken dat het niet meer zo zeker is dat onze natuurlijke omgeving ons kan blijven dragen; dat raakt aan ons lichamelijk, maar ook ons psychologisch fundament. Het is allemaal doodeng.  Wat koopt ons vege lijf voor existentieel gefilosofeer over vertrouwen? Het wil gewoon weten...
Lees verder

Zesluik – ‘leven met losse handen in tijden van opdrogende bestaansgronden’ – DEEL 1: Rouw

Door: Hanneke Verhulst

Artikel

Klimaat veranderingen. Weinig geruststellende berichten en onwerkelijke weers-ervaringen buitelen over elkaar heen. Machteloos lijken we te staan. Dat vind ik eng en heel moeilijk. Er is een collectief van psychologen opgericht dat mensen, die zich angstig, somber en hopeloos voelen over hun misschien door het klimaat getorpedeerde toekomst, wil ondersteunen. In een podcast hoorde ik een van de klimaat-therapeuten zeggen, dat de processen...
Lees verder

Hoepel op met je hier en nu…

Door: Hanneke Verhulst

Blog

Hoepel op met je hier en nu… Omdat ik, ondanks dat ik niet meer veel pieker, wel nog altijd een denkverslaafde ben, heb ik er nog altijd een aardige taak aan om, bv tijdens mijn wandelingen met Ber, ervoor te zorgen dat ik niet vooral in gedachten ben. Terwijl ik ...
Lees verder

Vooruit met de koe! (verdiepend artikel, leestijd 16 – 20 min.)

Door: Erik Burema

Artikel

Wie de geschiedenis niet kent, is gedoemd tot herhalen. Een waarheid als een koe. Maar wel een trage koe. Want dagelijks herhalen we patronen die ons ooit hebben geholpen, maar inmiddels niet meer. De antwoorden van toen zijn de problemen van nu. We lijken het niet te zien. Waarom onderwijzen we onze kinderen geschiedenis? Om ervan te leren toch? Dit artikel gaat over hoe het cement van de samenleving bezig is los zand te worden. In drie gebieden - politiek, onderwijs en godsdienst – laten zich patronen zien die aan vervanging toe zijn. Het wordt tijd voor een klap op het achterwerk van de koe.
Lees verder